Slapen van 22 uur tot 5 uur!

Hiep hiep hoera, we vieren een klein feestje: ik slaap al bijna de hele nacht door, er zit al een paar nachten een behoorlijk gat tussen mijn laatste avondvoeding om 22 uur en mijn eerste ochtendvoeding om 5 uur! Mama is nog wat afwachtend of het doorzet en wordt standaard tussendoor nog een paar keer wakker, maar ik vind lekker doorslapen 's nachts in het donker best al wel fijn!

Chocolade in de ban!

Help, ik ben erg bont in het gezichtje, ik lijk wel een aardbei! Nou heeft mama ontdekt dat het haar een paar keer eerder was opgevallen nadat ze de dag ervoor chocolade had gehad... gisteren een grote beker chocolademelk, en laatst ook al na het oppeuzelen van de Sinterklaasletter. Chocolade gaat dus even in de ban, want zo'n kakel-aardbei-bonte Ivan is natuurlijk geen gezicht (om maar niet te spreken van de jeuk die ik ervan krijg).

Arme mama... ze heeft juist nu extra veel zin in chocolade, maar papa kan weer grinnikend opmerken dat het alleen maar goed is voor haar dikke bips!

Eerste flesje

Deze week is het zover: ik ga aan de fles... mama heeft zoveel voeding, dat ze naast het voeden een hele fles kan afkolven, zodat ik aan het flesje kan wennen. Dan kan mama binnenkort ook weer op pad, want over 2 weekjes gaat ze met collega-meneren en mevrouwen uit eten... en dat is een goed plan, want dan krijg ik de volgende dag ook weer een lekker hapje! En het betekent dat mama weer sterk genoeg is om na haar Endometritis avontuur er even uit te gaan, hiep hiep hoera!

Natuurlijk ben ik net als mijn beide zussen zo eigenwijs dat ik dat flesje borstvoeding niet van mijn mama zelf wil hebben, er gaat niets boven een echte borst. Dus, als ze me dan toch persé zo willen voeden, dan moet oma het maar proberen. En ach... oma is het wel gewend, want die heeft het bij die meiden ook gedaan! En de volgende die aan de beurt is is mijn papa!

Regelnacht

Iedere borstvoedende mama kijkt er reikhalzend naar uit not: na zo'n 10 dagen krijgt de borstzogende baby het op de heupen en last een regeldag in: de baby heeft dan behoefte aan meer melk. Door vaker te voeden, passen de borsten zich aan aan de grotere vraag. Leuke truc van de natuur, waarna er dus weer volop melk is (niet dat dat een issue is bij mijn mama overigens).

De grap blijkt nu te zijn dat ik dit liever in de nachtelijke uurtjes plaats laat vinden. De afgelopen nacht heeft mama haar haren er zowat allemaal uitgetrokken, doordat ik ineens de hele nacht door behoefte had om te drinken. Oké, oké, voor haar misschien niet het meest ideale moment, vooral omdat ik al lekker tussen de 3,5 en 4 uur tussen de voedingen liet schieten en mama zo toch wel wat bij kon tanken in de nacht, maar wat wil je? Ik ben toch zeker ook 's nachts geboren, dus ga ik lekker regelnachten... doh!

Lang leve tepelklovenschudsel!

Mijn mama is een fervent borstvoedings aanhangster: ze kan zo bij de BVN. Mijn zusjes hebben allebei 10 maanden aan de borst gedronken en mama is zelfs zo fanatiek dat ze de papjes er ook mee aanlengt. Er is dan ook volop voeding aanwezig! Er kleeft echter één nadeel aan zoveel overproductie: stuwingskoorts! Oké, een ander nadeel is dat papa de hele dag samen met de meiden in koor zingt over grote bloemkolen. En een huisarts die een dag van tevoren het al aan ziet komen en vindt dat je al behoorlijk Us Mem bent. Met die laatste 2 valt volgens mama overigens nog wel te leven. Maar stuwingskoorts schijnt van het ergste kaliber te zijn. Het vervelende is dat dit bij mama zo rond de 3e dag na de geboorte op gaat treden en zoals dat in vaktermen (of krachttermen, hoe je het beestje ook noemen wilt) heet: de tepels zijn dan nog niet uitgehard.

Een oplossing is mij zo vaak mogelijk aan te leggen om de stuwing weg te laten drinken. Probleem voor mij is onwillige borsten die zo op spanning staan dat de ik niet lekker kan drinken. Gevolg: onrustige Ivan, die wil drinken, niet kan drinken, gaat huilen, maar nog geen lege borst. Het aanleggen wordt een drama, omdat de tepels pijnlijk blijven en bij vaak aanleggen op dit moment niet zo wel varen...
De overproductie blijft ondertussen lekker doorgaan, en doordat ik dit niet weg kan drinken, wordt deze hoeveelheid melk die in de borsten achterblijft gaandeweg steeds groter, tot de overlast van pijn voor mama te groot wordt. Haar temperatuur schiet als in een frituurpan omhoog, er onstaan pijnlijke harde plekken in de borst en als we niet uitkijken wandelen we zo een borstontsteking binnen waardoor we helemaal met de gebakken peren zitten. Of gekookte melk...

Dan komt daar dankzij de eerder genoemde Us Mem dokter het Tepelklovenschudsel om de hoek kijken. Lang leve de non die dit recept destijds nog in het AZG bedacht heeft! Door dit regelmatig tussen de voedingen door te gebruiken, worden de tepels tegelijkertijd ontsmet en uitgehard, waardoor mama mij weer wat vaker en zekerder aan de borst kan schuiven. Het werkte bij mijn zus Luna en nu ook weer bij mij, en na 10 dagen is mama nu pijn- en stuwingsvrij!